กล้ามเนื้อเรือนจำ Limelight อยู่ที่นั่งข้างหลังขับรถผ่านประตูทะเลทราย

“The adoration of this mess called oneself is the commonest and most binding and limited religion.” ~ Maurice Nicoll

This essay is dedicated to the ones we lost along the way.

Each of the eleven sections in this essay covers a specific point, more often than not, prompted by questions I've recently been asked. Some of these sections are related to each other. They chiefly deal with the Left Hand Path, HP Lovecraft, the Cthulhu Mythos, and the Fourth Way as taught by Gurdjieff, Ouspensky, Nicoll, and others. ฉันหวังว่านี้ยาวเรียงความกระจายจุดเขียวจะช่วยให้เข้าใจธรรมชาติของการทำงานที่ดีของเรา Sometimes, seeing a problem through new eyes helps us learn how to conquer it. Dude Tyson aka Visionary of the Nigrescent Feasth Nakhometh Law-hater assisted me in the writing of “Limelight Prison Muscles are Backseat Driving through the Desert Gate”, especially section III.

นี้ส่วนแรกตรงด้านล่างคือความต่อเนื่องมาจากเรื่องสั้นที่ฉันเริ่มต้นขึ้นในลัทธิสุดท้ายของฉันของคธูลูเรียงความ, "การเรียนการสอนมีสีเขียวอ่อนของเรา" ชิ้นนี้ใหม่มากขึ้นในการรักษาด้วย Lovecraftian Vibe เรามีมากกว่าที่เกิดขึ้นที่นี่ที่ซีโอซี สนุก!

I.

คนเสร็จสิ้นการปั่นผลไม้ของเขาและเดินไปที่ประตูห้องครัวซึ่งนำไปสู่​​ระเบียงด้านหลัง เขาต้องการที่จะเยี่ยมชมสถานที่ที่เขาส่วนใหญ่กลัวว่า พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าเขาไม่ใช่คนขี้ขลาดตาขาว

สนามหลังบ้านเป็นที่เขียวชอุ่มและสีเขียว, รกบางคนจะพูดและล้อมรอบด้วยรั้ว มันดูเหมือนหลังบ้านชานเมืองธรรมโดยทั่วไปยกเว้นหลุมขนาดใหญ่อยู่ในระยะที่คายจากระเบียง ดีที่มนุษย์เรียกมันว่าหลุม อื่น ๆ เรียกมันว่ากันว่ามีแหวนหินรอบการเปิดเส้นผ่าศูนย์กลางเท้าเจ็ด

มนุษย์ควรที่ผู้คนอาจเรียกมันว่าสิ่งที่พวกเขาชอบ เพียงเพื่อตัวของเขาเองในความคิดของเขาเองส่วนตัวบางครั้งเขาก็ fancied หลุมที่นำลงไปยังนรกตัวเอง เขามักจะเห็นสิ่งที่ darkly นับตั้งแต่การบาดเจ็บทางด้านจิตใจที่เกิดขึ้นในวัยหนุ่มของเขา นรก Pit- นั่นคือสิ่งที่มืดในจินตนาการของเขาเรียกมันว่า หลังจากที่ทุกมันดูเหมือนเป็นลางไม่ดีอย่างเต็มที่และเป็นที่ลึกลับในธรรมชาติ แต่เมื่อพูดของมันให้คนอื่นเขาก็เรียกมันว่า "หลุม" แจสเปอร์เป็นข้อยกเว้นของหลักสูตร

ใครทำหลุมและทำไม? ที่ไม่เคยอธิบายอย่างเต็มที่โดยอดีตเจ้าของสถ​​านที่ให้บริการ แต่สอบถามหลายคนที่ทำ มันเป็นเพียงแค่มีในบริเวณรอบนอกเมือง, ไม่กะพริบตา, จ้องมองที่เขาชอบตา starless

อาทิตย์เป็นจุดเริ่มต้นในการตั้งค่า

คนย้ายไปใกล้เพื่อให้ได้รับดูดีกว่าที่มันรสชาติของผลไม้อร่อยยังคงอยู่กับเขา เมื่อตรวจสอบใกล้ชิดเขาสังเกตเห็นกึ่งโปร่งแสงสารสีเขียวรอบ ๆ ขอบของนรก Pit- สารตกค้างที่หรือสิ่งที่มันเป็นไม่ได้เคยไปที่นั่นครั้งสุดท้ายที่เขากล้าออกระเบียงด้านหลังของเขาอาจจะหนึ่งหรือสองสัปดาห์หลัง

ปัจจุบันเพื่อนของมนุษย์ออกมาเพื่อร่วมงานกับเขาในสนามหลังบ้าน เขาสวมแจ็คเก็ตลวงตาซึ่งทำให้เขามองมากยิ่งขึ้นตัดสะอาดกว่าที่เขาจะเป็นอย่างอื่น

"วิธีการปั่นคือ?"

"It was ดี มากสดชื่น. "

"ที่แฟนสาวหรือไม่"

"เธอทำงานคืนนี้ ซาแมนต้าเหลือประมาณหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมาเพียงก่อนที่คุณจะมาถึง. "เขากล่าวว่ากำลังมองหาที่แจสเปอร์ที่ถูกมองเข้าไปในความมืดของหลุมหาว, ระยะห่างที่ปลอดภัยจากประมาณสิบฟุต

"ผมแปลกใจที่เห็นคุณออกจากที่นี่."

"ใช่ฉันรู้ คิดว่าคุณกระดากอายฉันเป็นมัน. "ชายกล่าวว่าเช็ดสุดท้ายของกล้วย, สตรอเบอร์รี่สับปะรดของเขาและเครื่องดื่มรสส้มออกไปจากปากของเขา

"ทั้งหมดที่ฉันกล่าวว่าเป็น 'คุณกำลังกลัวของสนามหลังบ้านของคุณเอง.' นั่นคือทั้งหมดที่. "

"สนามหลังบ้านของฉันไม่หลอนฉัน ที่หลุมพระเจ้าทอดทิ้งกลัวฉัน ผมยอมรับมันได้อย่างอิสระ. "

“At least you're honest, Collins. Wish I had one on my property. Lucky bastard.” Jasper said, his smile almost turning into a chuckle.

“No, you don't.”

“Yes, I do. I love weird shit like that. If this were in my yard, I'd be out here every day.”

“You wouldn't say that if I told you what I saw last night. I'm not even sure you'd believe it.”

“I might. Try me. What did you see?”

“It was during the storm. The wind was whistling, thunder shook the house, periodic flashes of lighting… they tempting me. God damn it, I shouldn't have looked. The whole night, I got a strange feeling that something might be working its way up that pit.”

“You mean the gate, don't you?”

“Call it what you like, Jasper, but when I looked out my kitchen window, when the storm was raging at its height… I could have sworn I saw a tentacle emerge from that hellish mouth. Then, when an abhorrent bolt of lightning allowed me to see the entire thing squirming free… Jesus Christ! I nearly lost it.”

“Abhorrent, eh? I see you haven't totally forgotten about those books I lent you last year.” Jasper said.

“Yeah, I guess a couple things stuck.” Collins said. “You know, ever since the incident I've been intrigued by the unknown, cosmic mysteries, all that stuff.”

“Intrigued, but too afraid to actually investigate any of it.” Jasper pointed out.

“Right.”

“Were you talking about the serial killer thing that happened when you were young?”

“Yeah.”

“Ok, so the storm made you paranoid. ฉันได้รับมัน You saw some kind of demon with a few tentacles and a thousand eyes. I understand your concern. Or, should I say, pants-shitting fear. But why are you out here now, Collins? Why not just stay inside? Hell, why don't you move?”

“Why don't you ever call me by my first name?” Kyle Collins asked.

“It's just what I do.” Jasper smiled. “What I want to know is how come you suddenly have the balls to stand just a few feet from the gate?” He said, hands in his pockets, pointing a shoe at the blackness. A blackness which seemed to be flowing out, darkening everything nearby.

Collins turned his attention to the sky, saw the sun almost gone. “Guess I realized there was no use being afraid. Whatever's in that hole is in there. Can't change anything by being scared. Why not embrace it?”

“Why not embrace it?!?” Jasper yelled, looking into his friend's blue eyes. “You've been cowering from this slimy gateway to Y'lon'gheau in your backyard for about three years. And now you say you're ready to just fucking embrace it?”

"เกตเวย์ลื่นไหลไป Y'lon'gheau? ว้าวที่อ้างอิงลึกลับ คุณอ่านมากเกินไป, แจสเปอร์ ฉันเดิมพันที่คุณขดตัวด้วยไฟที่มีหนังสือเก่าที่ของคุณเพียงเกี่ยวกับทุกคืน นั่นคือคืนคุณไม่ได้มากกว่าที่นี่กำลังมองหาที่หลุมในพื้นดินของฉันทุก. "

"Old?" แจสเปอร์กล่าวว่าหัวเราะ "ถ้าคุณจะรู้วิธีโบราณหนังสือเหล่านั้น! ที่เขียนด้วยลายมือไปด้วยเลือดแทนหมึกและผูกพันในผิวหนังของมนุษย์, คอลลิน ใช่ฉันอีกครั้งแวะไปที่ร้อยแก้ว shuddersome ของนักวิชาการเหล่านั้น madmen และผู้วิเศษสีดำ มันดูดีเพื่อกลับไปยังสิ่งที่สำคัญที่สุดเวลา ผมชอบการขยายขอบเขตอันไกลโพ้นของฉัน. "

"คุณหมายถึงการจมลึกไปใหม่ได้หรือไม่"

แจสเปอร์ยิ้ม "แท้จริง".

"Anyways ใช่ฉันพร้อมจะโอบกอดมัน -. สิ่งที่เป็น" คอลลินกล่าวว่าแขนพับได้เป็นเพียงแค่จ้องมองออกไปเป็นโมฆะ starless ก่อนหน้าเขา "Hang เมื่อวินาที, วิธีการที่คุณรู้ว่าสิ่งที่คลานออกมาจากหลุมมีตาทั้งหมดเหล่านั้นหรือไม่"

"ผมอ่านมากเกินไป."

"ไม่ฉันไม่คิดอย่างนั้น ฉันได้อ่านหนังสือเหมือนกันคุณมี แน่นอนฉันจะได้นึกถึงสิ่งที่เหมือนสิ่งที่ออกมาจากประตูที่ลื่นไหลไปยังที่ที่จักรวาลของเราจะสิ้นสุดลงและจักรวาลต่อไปจะเริ่มต้นขึ้นตามที่คุณเรียกมันว่า เกือบทุกสิ่งที่น่าเกลียดที่อธิบายไว้ในหนังสือเหล่านั้นยังทำให้ฉันมีฝันร้ายที่หนึ่งจุดหรืออื่น ขอบคุณสำหรับที่โดยวิธี. "

"คุณ welcome." แจสเปอร์กล่าวว่าคุกเข่าลงไปตรวจสอบสารตกค้างสีเขียวรอบ ๆ ขอบหิน "หนึ่ง Tome โดยเฉพาะอย่างยิ่งฉันใช้มันเพื่อทำเล็ก ๆ น้อย ๆ คล้ายดาวที่เดินทาง คุณจะไม่คาดเดาสิ่งที่ฉันเห็น - สถานที่ท่องเที่ยวเช่น ... สถานที่ท่องเที่ยวที่ยิ่งใหญ่ hideously เช่นคอลลิน ที่เข้าเยี่ยมชม demoniacal บอกฉันว่านรกหลุมของคุณมีการเชื่อมต่ออย่างใดเพื่อ it. "

"อะไรนะ! คุณจริงจัง? "

"ผมไม่เคยรุนแรงมากขึ้น."

"คุณไม่ได้ร่วมเพศกับผมได้ไหม"

"เลขที่ ฉันไม่ได้ร่วมเพศกับคุณ ไม่เวลา. นี้ "

"โอ้มนุษย์ นี้เป็นมากเกินไป บางทีฉันควรจะ Samantha และเพิ่งได้รับนรกออกจากที่นี่เมื่อเธอได้รับกลับมาจากที่ทำงานหรือไม่ "

"Look, คุณเบื่อ น่าจะเป็นเกี่ยวกับประสาทสัมผัสที่เกินจากการดื่มผลไม้ปั่นที่ควบคู่ไปกับการให้ใกล้หลุม ทำไมเราไม่ไปภายในก่อนที่จะได้รับการออกมืดเกินไป. "

"แน่นอนคุณรู้มากกว่าที่คุณว่า บอกฉันว่าสิ่งที่เกิดขึ้น ใครเป็นผู้สร้างหลุมประตูหรือสิ่งที่เป็นและทำไม? "

"ฉันจะทำอย่างใดอย่างหนึ่งที่คุณดี, คอลลิน ผมจะพาคุณลงที่นั่นเราจะสำรวจมันกัน คุณไม่พูดว่าอะไร? "

คอลลินเฝ้าหลุมสำหรับช่วงเวลาครึ่งคาดหวังว่าสิ่งที่น่าขยะแขยงที่จะไหลซึ่มออกมาจากปากสีดำมันห้าม "ผมไม่คิดอย่างนั้น."

"คุณจะไม่เป็นอิสระจากมันด้วยทัศนคติที่ว่า." แจสเปอร์มองผิดหวัง "Go แล้ว เพียงแค่เดินออกไปจากบ้านของคุณ คุณคิดว่าซาแมนต้าจะไปพร้อมกับ delusions หวาดระแวงของคุณหรือไม่ "

"อืม ... "

"สิ่งที่เกี่ยวกับการทำให้เป็นกังวลของคุณด้วยสิ่งที่มืด ไม่ได้ให้คุณบอกผมว่าเธอเกือบจะเลิกกับคุณเดี๋ยวกลับสำหรับสิ่งที่คล้ายกัน? "

"ใช่เธอพบหนังสือเกี่ยวกับวันที่ทันสมัย​​การปฏิบัติที่ซาตาน และซาแมนต้าก็บ้า. "

"อาจจะเป็นที่แตกต่างกัน เพียงแค่บอกเธอว่าสิ่งที่คุณเห็นออกมาจากประตูและตอนนี้คุณทั้งสองต้องออกจากบ้านเพื่อความดี เธออาจจะเข้าใจ. "

คอลลินคิดเกี่ยวกับมันตระหนักแจสเปอร์ทำกรณีที่ดี "Ok ฉันมา"

"ดีเลิศ คุณกำลังทำตัดสินใจที่ถูกต้อง แต่ฉันควรจะเตือนคุณ ... สิ่งที่คุณจะได้เห็น - ไม่สามารถบรรยายได้ หลุมของคุณเป็นจริงเกตเวย์ไปยังภูมิภาคของนรกบางส่วนเท่านั้น hinted ที่อยู่ในหนังสือเหล่านั้น ฉันไม่สามารถอธิบายได้อย่างถูกต้องสิ่งมีชีวิตจากโลกอื่น ๆ ที่ อย่างไรก็ตามคุณควรจะรู้ว่าพวกเขาจะห่างไกลจากสิ่งที่คล้ายสปีชีส์ของเราเองที่ไม่เพียง แต่ร่างกาย ... ฉันพูดคุยเกี่ยวกับความเข้าใจของจักรวาลที่มากเกินไป. "

เขาเริ่มที่จะสูญเสียประสาทเขาคิดเกี่ยวกับทุกคนที่กล่าวว่าเขามีความไวมากกว่าและอ่อนแอ คอลลินรู้ว่าเขาต้องทำแบบนี้ มันเอาเขาเพียงไม่กี่วินาทีมากกว่าที่จะจำตัวเอง "เมื่อเรากำลังว่าจะไปไหม"

"คืนพรุ่งนี้." แจสเปอร์กล่าวว่า เสียงของเขาเป็นเพียงกระซิบข้างต้น "ฉันได้รับหิว Let 's go ภายใน. "เขาหันไปทางบ้าน "คุณสามารถทำให้ฉันหนึ่งที่สมูทตี้ผลไม้."

ครั้งที่สอง

Recently, a Cultist asked me if Awakening was redundant. He wanted to know when the focus would shift from intangible self-awareness to getting his hands dirty. In other words, when does philosophy end and action begin? The following is what I told him; however, I'm going to expand on that because his question was an important one.

When does Awakening become manifesting? That's like asking, “At what point do our legs become worthless during our trek through the desert?” Awakening allows us to see our destination in the first place and embark on such a journey. Awakening is never redundant. It never becomes useless or unneeded. The struggle to Awaken is the skeleton upon which our meat throbs and flesh hangs. Action requires philosophy or else we're just talking about simple reaction… living passively, being carried along the natural stream which inevitably leads over a cliff. Passive living is what ordinary people do. Cultists make the journey because they choose to – we create our own current. Therein lies the difference.

ผมขอบอกอะไรบางอย่างเกี่ยวกับธรรมชาติ มันไม่ยอมรับเรา มนุษย์มีธรรมชาติเพราะปัญญาที่เหนือกว่าของเรา - ที่ทำให้เรามีศักยภาพเป็นสิ่งมีชีวิตตัวเองพัฒนาไปถึงระดับที่สูงขึ้นของสติ จิตสำนึกที่สูงขึ้นช่วยให้การ Will ทรู เพราะเราสามารถคิดและความรู้สึกในหลายมิติในครั้งเดียวที่มนุษย์เป็นสิ่งที่น่ารังเกียจในสายตาของแม่ธรรมชาติ เพื่อให้ได้แม้เธออย่างต่อเนื่องมุ่งมั่นที่จะนำเราลงไปถึงระดับของเธอ ธรรมชาติไม่นี้โดยการเขียนโปรแกรมมักมากตัณหาสำหรับความโง่เขลา, ความเกียจคร้านและปฏิเสธ บางครั้งเราไม่สามารถช่วยเป็นถุง douche นั่นคือความจริงที่น่าเศร้าในชีวิต แต่เชียร์ขึ้น เรามักจะสามารถตัดสินใจที่จะทำลายการเขียนโปรแกรมของเราเมื่อเราตระหนักว่าทุกอย่างเป็น manipulated อย่างเงียบ ๆ โดยธรรมชาติ

เราสามารถทำอะไรเกี่ยวกับมันได้หรือไม่ ดีในการเริ่มต้นเราไม่สามารถทำอะไรเกือบ Noobs มีน้อยมากที่จะทำงานกับ - ไม่มีความตระหนักในตนเอง, ไม่มีความรู้และปัญญาที่ไม่มีสามารถประมวลผลด้านทางกลของเราเป็นสิ่งที่มีคุณภาพดี คนเริ่มออกไปกับอะไร แต่ชีวิตเครื่องของเขาจากการดำเนินงานที่มีประสิทธิภาพต่ำสุด เขาเป็นอะไรเลยและไม่สามารถทำอะไร ตื่นมนุษย์สามารถทำได้ นอนหลับมีโอกาสของการกำกับ Will ที่แท้จริงของเขาไม่เป็น Will ทรูไม่ได้อยู่ในเครื่องเท่านั้นชีวิตอินทรีย์ มันไม่สามารถค้นพบโดยบังเอิญและไม่สามารถใช้โดยไม่ต้องทุกข์ทรมานโดยเจตนา หนึ่งไม่สามารถเพียงแค่ใช้เส้นทางของความต้านทานน้อยไปที่ประตูของตน ถ้าคุณต้องการที่จะมีความหวังในการเข้าถึงปลายทางที่คุณตั้งใจจะใด ๆ แล้วคุณจะต้องขาของคุณทั้งสอง - คุณจะต้องตื่น ต่อสู้เพื่อให้รัฐมีสติมีชีวิตอยู่ภายในตัวเอง

III

ที่นี่คำถามที่คล้ายกัน เราไม่มีวิธีที่เป็นที่นิยมในหมู่ 4 ซีโอซีได้อย่างไร คนมองหาวิธีการทั่วไปที่มีความเกี่ยวข้องกับพวกเขา คุณและฉันอาจจะให้ความสำคัญกับ selfhood เพื่อประโยชน์ของตัวเอง แต่คนอื่นมักจะคิดว่า "วิธีนี้จะช่วยฉันกับสิ่งที่ฉันพยายามที่จะทำในโลกได้หรือไม่" นี้ยังเหมาะกับรูปแบบของการเขียนเรียงความ Cthulhuist ต่างๆบนเส้นทางด้านซ้ายมือซึ่ง ทำให้เกี่ยวข้องกับพื้นหลังของหลายนรกเขียว

ผู้ชายไม่สามารถทำเพราะเขาเป็นเครื่องจักรกล สิ่งที่เกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจของเขาเป็นส่วนร่วมตั้งแต่เครื่องมีรูไม่มีจะ อย่างไรในการสร้างตัวเองใหม่ด้วยตัวเองจริงช่วยคน? ไม่มีอะไรที่สามารถทำได้ในขณะที่ตัวเอง dribbles เท็จของเราออกจินตนาการของมันจะ วิธีที่สี่เริ่มที่จุดเริ่มต้น มันเป็นภาษาของความคืบหน้าให้ค้นหาในกำกับของรัฐ, Power, และ Self-deification

"มันไม่ได้ความแข็งแรง แต่ระยะเวลาของความรู้สึกที่ดีที่ทำให้ผู้ชายที่ดี." ~ นิท

คุณอาจสงสัยว่าวิธีที่สี่เป็นจริงที่เกี่ยวข้องกับชีวิตของคุณ คุณอาจจะพูดว่า "Alright, ฉันตื่น ตอนนี้? "สิ่งที่มันยากกว่าที่แน่นอน แต่นี้การเรียนการสอนการเขียนเรียงความไม่ได้สำหรับ noobs ผมถือว่าผู้อ่านส่วนใหญ่ได้รับการแนะนำให้รู้จักกับวิธีที่ 4 และ / หรือซีโอซี หากคุณเป็นมือใหม่สมบูรณ์แล้วอีเมล์มาให้ฉันสำหรับรูปแบบไฟล์ PDF ฟรีของคธูลู Cult

ดังนั้นคุณเคยตื่นขึ้น ... อย่างน้อยเป็นเวลา ความรู้สึกที่พิเศษหรือยัง หลังจากที่ทุกผู้ปฏิบัติงานส่วนใหญ่ของเส้นทางด้านซ้ายมือมีÜbermenschจินตนาการซุกอยู่ที่ไหนภายในตัวเอง แต่เราไม่ได้เป็นเพียงแค่ต้องการที่จะตื่น นั่นไม่เพียงพอไม่เพียงพอเกือบ! เราต้องการว่าปรากฏการณ์ demonized มากที่สุด: อำนาจ และไม่ได้ชนิดของพลังงานที่ไม่มีตัวตนของญาณ guru ที่มีความเข้าใจรวมและการควบคุมของตัวเอง ไม่มีผู้ปฏิบัติ LHP ต้องการที่จะทำให้หัวของผู้คนระเบิด และความล้มเหลวที่ไ​​ด้รับการวางและการตรวจสอบเงินสด!

ทั้งหมดที่มาพร้อมในภายหลัง - หลังจากตื่นถ้าคุณยังต้องการมัน นี่คือที่จะกล่าวว่าเป็น Awake สวิตช์ไฟไม่ใช่เราเปิดเมื่อเราต้องการบางสิ่งบางอย่างและปิดเมื่อเราทำไม่ได้ ที่ทำเป็นความตระหนักในตนเองไม่เคยฟุ่มเฟือย มันก็จะช่วยเราในการระเบิดหัวได้รับการวางและ cashing ตรวจสอบ (ภาพสะท้อนของการทำลายตัณหาราคะและความเชื่อมั่นพิธีกรรมที่กล่าวไว้ใน Anton Szandor LaVey ของซาตานพระคัมภีร์ซึ่งผมขอแนะนำ)

ระดับสูงของการมีสติจะทำให้ง่ายขึ้นเพื่อให้บรรลุเป้าหมายของเรา ลองนึกภาพคอมพิวเตอร์ฟุ้งซ่านโดยเรื่องไร้สาระของชีวิตประจำวัน แทนการรับคุณไปยังเว็บไซต์ที่คุณต้องการให้คอมพิวเตอร์ช่วยให้การเดินทางโดยหันไปอึสุ่มมีอะไรที่ต้องทำกับงานที่อยู่ในมือ เราเป็นเช่นเดียวกับที่ไม่มีประสิทธิภาพเป็นคอมพิวเตอร์ฟุ้งซ่าน - หากเราตื่นจากการนอนหลับของชีวิต ผลก็คือวิธีการวิธีที่สี่จะสามารถใช้ชีวิตอยู่นอกผนังทั้งสี่ของจิตใจตนเองที่เกี่ยวข้องของคุณ

เท่าไหร่คนสามารถ "ใช้ค่าของชีวิตของพวกเขา" ในความเป็นจริง incarceral นี้เป็นคำถามที่อยู่ในมือ ... หรือหนวด ความสะดวกสบายประโยคคุกก็ยังคงตอบสนองชีวิตในคุก แม้เมื่อมันมาก ๆ เช่นสิ่งอำนวยความสะดวกการรักษาความปลอดภัยขั้นต่ำมันก็อาจจะดีกว่า Thankfully ขั้นตอนสามารถนำมาได้ แม้ว่าความพยายามของเราดูเหมือนจะไม่มีอะไรมาในกระแสน้ำวนของขี้ปะติ๋วนี้พวกเขาอย่างน้อยเป็นจุดเริ่มต้น เรามักจะทำตามขั้นตอนที่มองไม่เห็นขึ้นบันได มันจะปรากฏเป็นแม้ว่าเราจะไม่ทำให้ความคืบหน้า แต่ที่มันเกิดขึ้นเพราะพระเจ้าแช่งให้ช้าลง เราเรียนรู้วิธีการที่จะทำให้เข้ากับความต้องการของเราแปลมันเป็นเป้าหมายเริ่มต้นในการใช้วัสดุรอบตัวเราที่จะดำเนินการออกและปรับสำหรับสถานการณ์ไม่คาดฝันที่เกือบเสมอมากับวัตถุดิบที่

หนึ่งที่แน่นอนก็คือ: ถ้าคุณกำลังจะใช้ค่าของชีวิตของคุณครั้งแรกคุณได้มีการใช้ค่าของตัวเอง เราเป็นรากฐานสำหรับการเปลี่ยนแปลงด้านนอกทั้งหมด นอกจากนี้เรายังต้องรักษามันมากกว่าเวลา ชีวิตคือชุดของวงการศูนย์กลาง เมื่อต้องการวาดกองกำลังอื่น ๆ ภายในวงโคจรของแรงโน้มถ่วงของเราเราต้องกลายเป็นผลึก, ดาว, หรือเทห์ฟากฟ้า เราต้องเพิ่มแรงโน้มถ่วงของเรา การไหลออกกลิ่นอายของการควบคุมสาเหตุ - mundanely นับประสาอย่างน่าอัศจรรย์ - เราต้องโทวงกลมภายในตัวเองที่เริ่มต้นด้วยวงกลมด้านในสุด: ความปรารถนาที่จะเปลี่ยน

มันไม่ได้ทั้งหมดภายในแม้ว่า กระบวนการทางที่สี่ของการระบุตัวบุคคลผู้ช่วยเหลือและสารยับยั้งภายในตัวเองได้ง่ายจะแปลให้การออกกำลังกายภายนอก - สิ่งที่มีอิทธิพลในชีวิตของเราจะเป็นประโยชน์หรือเป็นอันตรายต่อสิ่งที่เรากำลังพยายามที่จะเป็น? ดูในโลกที่มีชุดของความเห็นแก่ตัวใหม่ดวงตาทะเยอทะยาน, ชอบ monad จิตวิญญาณระหว่างมิติดิ่งลงสู่อาณาจักรวัสดุเริ่มต้นด้วยวิสัยทัศน์ของคุณและทำงานไปข้างหลังลงห่วงโซ่กับรายละเอียดในทางปฏิบัติทันที ดูตัวเองในขณะที่คุณแปรงฟันของคุณกินอาหารกลางวันและพูดคุยกับเพื่อนของคุณ เช่นเดียวกับที่คุณสังเกตตัวเองยังจิตใจผ่าชีวิตของคุณ เรียนรู้รูปแบบโครงสร้างอำนาจและกลไกที่อยู่อาศัย, ที่ทำงานของคุณของคุณของคุณสังคมและแน่นอนกฎหมาย voidal จากภายนอก

เริ่มที่ขนาดเล็ก คุณไม่จำเป็นต้องกระโดดลงกลายเป็นเผด็จการของดาวเคราะห์ (แม้ว่าโทรศัพท์ของคุณอย่างแน่นอนอาจจะจบที่นั่น) ว่าช่วงเวลาแรกของการรับรู้สถานการณ์ส่วนบุคคลมักจะรู้สึกเหมือนการเปิดตู้เสื้อผ้ายุ่ง: คุณตระหนักถึงวิธีการที่วุ่นวาย, counter-productive, ระเบียบและละเลยสิ่งที่ทั้งได้รับปีในชีวิตของคุณ ขั้นตอนแรกของคุณอาจดูเหมือนชัดเจน - "ทำไมไม่ได้ผมคิดว่าจากที่ก่อนหรือไม่" นั่นคือจุด คุณไม่ได้คิดก่อน คุณไม่ได้อาศัยอยู่อย่างรู้ตัวหรือจงใจ

ตอนนี้เราอยู่นอกเหนือขั้นตอนแรกเราจะต้องเก็บที่มัน จะได้รับการกล่าวว่าใครคนหนึ่งที่หนึ่งชั่วโมงต่อวันในสิ่งที่จะกลายเป็นผู้มีอำนาจในนั้นอีกไม่นาน แนะนำที่ดีที่สุด ... หรือที่เลวร้ายที่สุด!! นี้เกือบจะเสียงเหมือนเป้าหมายทางทฤษฎีมากกว่าการปฏิบัติคำแนะนำ มีชั่วโมงต่อวันที่จะอุทิศเพื่อบางสิ่งบางอย่างที่? ทำไมเพียงชั่วโมง? จุดคือที่เสียสละอย่างต่อเนื่อง (ความทุกข์ทรมานโดยเจตนา) ถูกต้องเพื่อสร้างการเปลี่ยนแปลงอันงดงาม

คนปลุกให้ตื่นขึ้นได้เกรียมนี้เสียสละอันสูงส่งในจิตใจของพวกเขา: ความพยายามอย่างต่อเนื่อง พวกเขาจำเพื่อตนเองจำ! นี่คืออัลฟาและโอเมก้าจากการทำงาน วีรบุรุษอย่างสม่ำเสมอจะใช้ถนนหลวงลำบากเพราะพวกเขาสามารถเรียกขึ้นมาใช้พลังงานทางอารมณ์ของพวกเขาซึ่งเชื้อเพลิงที่แก้ไข กิเลสสร้างวีรกรรม โดยองค์ประกอบทางอารมณ์, การทำงานจะอ่อนแอมากเกินไปภายในของเราที่จะสร้างความแตกต่าง ทำให้อารมณ์เห็นภาพสิ่งที่คุณกำลังโดยเฉพาะพยายามที่จะบรรลุค้นพบเหตุผลที่คุณรู้สึกอย่างนั้นจะได้หารือเกี่ยวกับมันให้ทำงานเข้ามาในชีวิตของคุณ ... ชีวิตของเราทั้งหมด ถ้าเราลืมเหตุผลที่เราต่อสู้เพื่อปลุกแล้วพลังของการทำงานไม่สามารถปิดกั้นอิทธิพลเสียสมาธิออกจากชีวิตที่ได้รับในทางสกัดกั้นมุมมองของตัวเองลึกลงไปของเรา

ในความเป็นจริงก็เป็นไปได้อย่างยิ่งที่จะมีสติรู้ในเหตุผลตรรกะเหตุผลที่เราทำอะไรบางอย่างพร้อมกับแรงผลักดันอารมณ์ จิตใจที่มีเหตุผลของเราต้องเตือนให้เรามีชีวิตอีกประสบการณ์ทางอารมณ์ความรู้สึกความรักอีกครั้ง อารมณ์ต้องมีทิศทาง โดยไม่ต้องมีทิศทางหรือเจตนาอารมณ์ตามธรรมชาติในปัจจุบัน ไม่มีอะไรสามารถเป็นธรรมชาติมากขึ้นหรือหมดสติไปกว่าความรู้สึกของเราล่องลอยอยู่ในบรรยากาศสบาย ๆ ลดลงและการไหลของพวกเขาเป็นจักรวาลปรารถนา ส่วนตรรกะของสมองของเราพยายามที่จะตั้งค่าความรู้สึกของเราในการติดตามขวาในกรณีที่จะพอทรูได้รับการขุดจากหลักของเรา ศูนย์ทางปัญญาและอารมณ์ต้องทำงานร่วมกันเพื่อประโยชน์ร่วมกันของเรา

ชนิดของความทุ่มเทที่ต้องใช้ภายในตนเองซึ่งยังไม่มีความคิดที่เพียงหรือระบบของความคิดที่สามารถนำเสนอ การทำแผนที่ไม่ได้เป็นเช่นเดียวกับจริงที่เกิดขึ้นที่ไหนสักแห่ง; แผนที่ไม่ได้เป็นดินแดน ลัทธิของคธูลู instills สำคัญของการสร้างหลักนี้ส่วนบุคคล แต่ศาสนาควอนตัมของเราไม่สามารถแทนที่ความพยายาม บุคคลที่อยู่บนเขาเองเมื่อมันมาถึงการทำงานของกล้ามเนื้อลึกลับเหล่านั้นผู้ที่กล้ามเนื้อจำคุก Cultist ความต้องการที่จะหาทางสำหรับศูนย์ทางปัญญาและอารมณ์ที่จะรวมกันโดยมีวัตถุประสงค์ร่วมกัน โรงเรียนสอนวิธีที่สี่; นักเรียนเรียนรู้และนำการเรียนรู้สู่การปฏิบัติ ลัทธิของความพยายามของคธูลูที่จะหานักเรียนที่มีความสามารถ

มันเป็นเรื่องง่ายสำหรับคนที่อยากรู้อยากเห็นไปตกอยู่ในความผิดพลาดของการเรียนรู้ความคิดและสมมติว่านั่นคือทั้งหมดที่มีให้มันแล้วย้ายและการเรียนรู้เกี่ยวกับความคิดใหม่บาง การเชื่อมต่อและเฉพาะคำที่น่าสนใจ แต่บ่อยเกินไปเราสูญเสียคิดอย่างมีวิจารณญาณในการคิดแทนสมาคม - การเปรียบเทียบแอปเปิ้ลกับส้มหรือมะนาวจะมะนาวโดยไม่พิจารณาผลไม้แต่ละ เราอาจถูกล่อลวงไปกองไว้ใน noggins เราชอบกามิกาเซ่ใหญ่โดยไม่ต้องลงทุนมากเกินไปของตัวเอง นั่นไม่ใช่จุดที่วิธีที่สี่ มันไม่ได้เป็นข้อตกลงที่เราเรียนรู้มันเป็นเพียงแค่ครั้งเดียวและที่มัน ไม่มีครั้งเดียวสามารถมากเกินไปที่จะลืมได้อย่างง่ายดาย - ไม่เป็นร้อยครั้งพอ! มันต้องใช้ช่วงเวลาที่พันของตนเองก่อนที่จะจำได้ที่ศูนย์แม่เหล็กสามารถติดตั้งเสร็จเรียบร้อยแล้วในเครื่องของเรา มันไม่ได้เกี่ยวกับการตื่นขึ้นมาทุกบ่อยเมื่อสะดวก มันเกี่ยวกับการเข้าพักตื่นตัวให้มากที่สุด ระยะเวลาสร้างโมเมนตัมและอีกต่อไปพวกเราอยู่อย่างต่อเนื่องตื่นตัวมากขึ้นความเข้มของจิตสำนึกของเรา ความหนาแน่นสามารถทำหน้าที่เหมือนเลเซอร์ที่เน้นเอกพจน์สามารถเผาหลุมผ่านอะไร - แม้สติของเราทั้งหมดอยู่ภายใต้อุปสรรคในการเลเซอร์ของเรา

คู่มือการเริ่มต้นในการทำสมาธิมักจะเตือนผู้ประกอบการเกี่ยวกับวิธีการที่ยากน่าแปลกใจก็คือการรักษาความมั่นคงสำหรับนาทีในเวลา หากต้องการพูด Demian นี้ปรากฏอย่างต่อเนื่องของตัวเองคือ "สิ่งเดียวที่ยากอย่างแท้จริงมี." ตอนนี้คิดการรักษาความสนใจของเราได้รับการแก้ไข meditatively บนวัตถุหรือรักษาภาพมองเห็นในใจของเรา - ชั่วโมงหรือหลายวันโดยไม่สนใจของเรากระพริบ! เสียงที่ยากไม่ได้หรือไม่ มันควรจะเป็น ดังกล่าวเป็นผู้ชายกฎหมายแก่เขา; มันเป็นสิ่งเดียวที่ # 7 Man สามารถทำ ขณะนี้คุณกำลังเริ่มที่จะเข้าใจความเสี่ยงและผลตอบแทนของตนเอง deification?

Dude ไทสันจะได้เห็นว่าฉันดู Awakening เป็นมากกว่าการรับรู้สถานการณ์ เขาเป็นคนที่เหมาะสม การมุ่งเน้นความสนใจเป็นสิ่งที่ผู้ปฏิบัติงานทาง 4 ทำ แต่ว่าการออกกำลังกายทางปัญญาเป็นรากฐานในสิ่งที่ลอจิกเพียงอย่างเดียวไม่สามารถอธิบาย เราใช้สติเพื่อที่จะเข้าถึงสติ - เหนือรัฐสัตว์เหนือธรรมชาติ จิตสำนึกของมนุษย์ที่มีการเข้าถึงรัฐของเมตาความเป็นจริงซึ่งใกล้ชิดกับพระเจ้ามากกว่าสิ่งอื่นบนโลก

บรรดาผู้ที่เปิดตัวเองขึ้นไป gnosis จะได้พบกับชนิดของความสูงและความลึกที่ผมพูดถึง ผู้ที่ปิดการปรากฏการณ์ดังกล่าวอาจจะไม่เข้าใจ ไม่สิ่งต่างๆเช่นวิธีที่สี่เส้นทางด้านซ้ายมือและกระบวนทัศน์ลัทธิของเราจำเป็นต้องก้าวกระโดดของความเชื่อ? ส่วนตัวผมไม่คิดอย่างนั้น aesthetically ที่ชื่นชอบหรือมีประโยชน์ที่อาจเกิดระบบความเชื่อ (yes แม้กระทั่งจิตวิญญาณที่ไม่สามารถ "พิสูจน์") สมควรได้รับระยะเวลาการทดลอง ถ้าคุณโยนเราออกโดยไม่คิดที่สองแล้วคุณอาจจะมีความสุขกับความคิดคุณยังมีความ คุณแข็งและใกล้ใจ นั่นคือการตายใน esotericism

แม้คธูลูเขียวที่มีความยึดมั่นที่จะเรียนการสอนมีสีเขียวอ่อนของเรามีความเป็นไปได้ของการเปลี่ยนแปลง subtext ไม่เริ่มกลายเป็นข้อความที่เกิดขึ้นจริงเมื่อไหร่? คุณจะเห็นว่าเราสามารถไปลึก มีชั้นของรายละเอียดที่อยู่ใต้พื้นผิว รอยขีดข่วนอีกชั้นหนึ่งออกไปและยังคงมีมากขึ้น! Cultist สามารถไปลึกเช่นเดียวกับที่เขาสามารถไปที่สูงขึ้น มีคำถามที่รอที่จะถามคำตอบที่รอที่จะได้รับและแนวการรอคอยที่จะได้รับการยอมรับในชีวิตประจำวันของเรา หนึ่งการตีความจะทำเพื่อวันนี้ แต่ความเข้าใจของเราจะเติบโตถึงปี นี้มากเกินไปเป็นกระบวนการ

IV

ที่นั่งตอนหลังขับรถเป็นที่น่ารังเกียจ อะไรขับสนุกกระตุกบางนั่งอยู่ข้างหลังหรือถัดไปที่เขาบอกเขาว่าจะทำอย่างไร? เราทุกคนเกลียดว่า มันเป็นธรรมชาติเท่านั้น แน่นอนความเกลียดชังควรกำหนดปิดชนิดของสัญญาณเตือนบางอย่างในหัวของเรา ถูกผลักดันให้ความรู้สึกหรือรัฐโดยเฉพาะอย่างยิ่งหนึ่งในแง่ลบอยู่ตรงข้ามจากการจงใจพยายามที่จะได้สัมผัสกับรัฐโดยเฉพาะ ... หวังในเชิงบวกอย่างใดอย่างหนึ่ง สูญเสียการควบคุมเป็นจุดอ่อน มันเป็นความล้มเหลวของการนอนหลับ เมื่อเราให้ในบรรดาสุ่ม 'ฉันก็คนที่เชื่อว่าพวกเขามักจะพูดให้เราเราจะสูญหายไป

ที่นั่งตอนหลังขับรถเป็นส่วนหนึ่งของฉันซึ่งเป็นส่วนหนึ่งฉันพยายามที่จะปราบปราม การปราบปราม นั่นเป็นวิธีที่จะเริ่ม เราจะเห็นอารมณ์เชิงลบที่นำเราทุกที่ที่ประสงค์จะให้เราเป็น กระโดดมุมมองที่ตอนเริ่มต้น ... ถ้าเขาโชคดีตัดสินใจที่จะปิดมันลงเช่นเดียวกับที่มันเริ่มฟองขึ้นไปยังพื้นผิว เขากัดริมฝีปากของเขาถือหุ้นอยู่ลิ้นของเขาหรือทำให้บางจัดเรียงของท่าทาง - บางสิ่งบางอย่างเพื่อให้ตัวเองรู้ว่าผิดน้อย 'ฉัน' ได้รับการตีแผ่ ที่ฉันไม่ได้เป็นเรามัน masquerades เป็นเรา

After we've become established within the Work, we can do more than merely suppress our negative emotions. Eventually, we have the ability to stop things before they start. We are more aware of our emotional center and our triggers – those things which set us off. A Man #4 can avoid the expression of negative emotions before it has the chance to speak with our mouth, before it even becomes an 'I'. Man #5 has no choice but to control his emotional circuitry, redirecting poisonous energy.

These days, when one or more of my 'I's wish to bark orders at the driver, I struggle to rise above. Rise above the situation, and rise above the 'I'. Sometimes, I think I'll always be part machine… some of me, at any rate. A piece of me shall forever be mechanical and useless. But the portions I continually work on, my essence – that will always be organic, conscious, and Awake. As long as efforts are made.

Sometimes, I slip up. I don't always remember myself or operate at peak efficiency. However, these days I'm aware that I always make mistakes, that my approach has imperfections. I'm also, thankfully, aware that perfection is not my goal. Evolution is. Moving ever closer to perfection, no matter how slowly, is more than enough for me. Slight progress at every turn – that's my goal. That's what allows me to do what I do and be who I am: Ipsissimus of the Cthulhu Cult.

One 'I' feels it needs to tell the driver he should go faster or slower or get into the middle lane. Another 'I', more experienced and attuned to the Work, realizes it should keep silent. There are other 'I's running in the background like some kind of highly developed algorithm of the great outdoors which tells fish where to swim, birds how to fly, and predators where to find their prey. Patterns in nature! But those 'I's don't factor into the center stage conflict. We're not usually conscious of them. So, we say something to the guy behind the wheel or not? Does our backseat driver win or the 4th Way practitioner? The friction between opposing wills (one false, one true) creates energy – energy which can be used to Awaken.

For those who want to go deeper, we could look at where this backseat driving urge comes from? Control issues? Anxiety? Vulnerability? A need to direct? All of us have features which are good, bad, and indifferent. Knowledge of these features goes a long way towards understanding the self. Shine the limelight into your machine to see where the bugs are… rust, loose screws, faulty wiring – these aspects keep us human and all too mechanical.

เราได้รับมรดกจำนวนมากเหล่านี้ชิ้นส่วนเครื่องจักรจากคนรอบข้างเรา ส่วนที่เหลือขึ้นอยู่กับอิทธิพลของสิ่งมีชีวิตสิ่งที่เราเคยเห็นในโลก Assholes ดาษดื่น เราจะใช้ตัวชี้นำจากพวกเขาเพราะเห็นว่าเป็นวิธีที่เราได้เรียนรู้ - ล้อเลียน ในกรณีที่แบบจำลองบทบาทที่ได้ transcended เครื่องของพวกเขา? พวกเขามีความแน่นอนที่สุดแหยม

โวลต์

ผมใช้เส้นทางมือวลีซ้ายเพราะมันเหมาะกับฉัน มันเป็นขั้วที่ง่ายและดีขึ้นของดีเมื่อเทียบกับความชั่วร้าย ในกรณีนี้ "ดี" ที่ชั่วและ "ความชั่ว" เป็นคนดี แน่นอนความเข้าใจของฉันจะช่วยให้การดำเนินนโยบายที่สมดุลค่อนข้าง ... วิธีใช้การได้ ไม่จินตนาการ "ทางสายกลาง" แต่ด้านที่สามปลอมแปลงจากลักษณะที่มีประสิทธิภาพสูงสุดจากความมืดและอารมณ์โดยชิ้นส่วนของแสง สิ่งที่ผมได้นี้ผมเอาหลักการพื้นฐานทางด้านซ้ายมือของพวกเขาสร้างตามความต้องการของฉันให้ทิศทาง LHP ให้ผู้ปฏิบัติงานเพื่อวัตถุประสงค์สาหัส ฉันวาดรูปสี่เหลี่ยมคางหมูดำรอบมัน ... สีดำสี่เหลี่ยมคางหมูไม่มีข้อสงสัย oozing rivulets สีเขียวเกี่ยวกับน้ำดีจากเร้าใจ, การส่องสว่างโคลนหิน,

ฉันสามารถชื่นชมวิธีการแบบองค์รวม ฉันสามารถเห็นการสังเคราะห์สง่างามของกองกำลังไม่ได้ต่อต้าน แต่รวมกันจากมุมที่แตกต่างกัน ทั้งหมดที่จะเข้าใจและนำมาพิจารณาตามลัทธิของคธูลูเพีย แต่ขอเป็นจริง มนุษย์อยู่ในโลกที่เป็นมิตรคนหนึ่งซึ่งต่อต้านอย่างแข็งขันเรา แทนการพยายามที่จะเอาใจใส่กับโททาสฉันกินการต่อสู้กลับเป็นขัดแย้ง เหล่าทวยเทพน้อยของแผ่นดินที่จงใจ stymie วิวัฒนาการของมนุษย์ ... พวกเขาเป็นศัตรูคู่อาฆาตของฉัน

ดังนั้นเส้นทางซ้ายมือของฉันอาจจะไม่สิ่งที่คุณได้อ่านเกี่ยวกับที่อื่น ๆ มันอาจจะปรากฏมากเกินไปอุกอาจหรือสำหรับบางคนสติ ไม่กี่จะตกใจเพียงเพราะพวกเขาเห็น Satanis Venger ชื่อที่แนบมา ดังนั้นมันจะเป็น ฉันสอนที่โรงเรียนการฝึกอบรมทหารในอนาคตของความมืด ฉันจะออกจากงาช้างแตกต่างกันนิดหน่อย towered จาก LHPism ศตวรรษที่ 20 ถึงปรัชญาของ YouTube ลัทธิของคธูลูมุ่งมั่นที่จะนำไปสู่​​ความสูงส่งของมนุษย์ทำให้เขาพระเจ้า ไม่ได้วางคนให้เป็นเทพได้อย่างมีประสิทธิภาพ annihilating สาระสำคัญของเขา

คำถามที่เกี่ยวข้องถามของฉันเป็นแบบนี้: "ทำไมตนเอง deification? เหตุผลที่มุ่งเน้นไปที่พระเจ้าและปีศาจไม่? "อย่างนี้สิ่งที่ทั้งเป็นเรื่องเกี่ยวกับความคืบหน้า จะต้องมีจุดสิ้นสุดกับวิวัฒนาการของมนุษย์, เติมเต็มของการต่อสู้ของเขาสำหรับรัฐที่เคยสูงกว่าของสติ Up, Up, Up-รัต lickety แยก! (ขอขอบคุณคุณอาร์โนลริมเมอยูดา) พระเจ้าทรงเป็นปลายทางของฉัน ไม่พระเจ้าคริสเตียนหรือพระเจ้าของนิกายใด ๆ ฉันใช้พระเจ้าในความหมายทั่วไป หากที่ begs คำถามตอบไม่ได้ว่า "อะไรคือพระเจ้า?" แล้วดังนั้นไม่ว่าจะเป็น เพศสัมพันธ์รู้ใคร? พระเจ้าทรงเป็นสุดจะพรรณนา (หรือเขา?) ผมคิดว่าจากเดวิลส์เป็นโค้ง-ปีศาจนายพลผู้บัญชาการทหารเป็นกีบ hoofed และผมคิดว่าจากคนเก่าที่เป็นปีศาจ Gods ... ตรงกันข้ามของกองกำลัง demiurgic ผู้ที่ให้ความสว่างของมนุษย์จมอยู่ใต้น้ำ

Ok, why not strive to become a demon? Sure, go ahead. But make it a demon that is as powerful as it is unknowable. A demon or Devil who can see all sides at once, utilizing objective consciousness and able to understand that which is beyond him – to me, that is a God. It's what I'm working towards. Others should feel free to envision something completely different… such as a reality programmer who exists outside space and time. Is that God? It could be. For me, it doesn't matter. Whatever you want to call your highest potential, that's what I'm talking about. I think that's a worthy goal. Don't let linguistic semantics confuse the issue. God, demon, Devil, programmer, Old One… a lot of this comes down to personal aesthetics.

VI

When does metaphor blur into reality, reality into metaphor, and back again? All the time. We never stop filtering reality through our own subjective and comparative senses. How many shades of interpretation do you have to cross before you are thinking exactly like me? A few… or a few too many? Religion is symbolic. We use it to conceptualize certain ideas which are difficult to think about and even harder to discuss. Such ideas are abstract, such Gods unspeakable. Who knows exactly what all of this translates into? We do the best we can to understand and be understood. นั่นแหล่ะ And even that is more than the universe usually allows.

คนกี่คนในโลกนี้อย่างแข็งขันพยายามที่จะไม่เข้าใจซึ่งกันและกัน? หากคุณเคยมีการสนทนากับคนที่ไม่เห็นด้วยกับคุณแล้วฉันไม่ควรจะต้องไปลงรายละเอียดมากเกินไปเกี่ยวกับความยากลำบากในการหาพื้นดินทั่วไป แม้ว่าทั้งสองข้อโต้แย้งของฝ่ายตรงข้ามมาจากสถานที่เดียวกันหรือนำไปสู่​​จุดหมายเดียวกันมีเสมอไปเป็นความขัดแย้ง แทนที่จะเน้นสิ่งที่เป็นที่ตกลงกันส่วนใหญ่เหลาในเมื่อไม่เห็นด้วย นั่นคือ (มนุษย์) ลักษณะโชคร้าย - โปรแกรมสากล คำแนะนำของฉัน: เพิ่มขึ้นดังกล่าวข้างต้น อาร์กิวเมนต์ที่ยอดเยี่ยม แต่มีเวลาที่จะหยุดการโต้เถียง เมื่อเราต่อสู้กันเราหยุดการต่อสู้พระเจ้าน้อยพยาธิของแผ่นดิน

ฉันต้องการใช้ข้อตกลงทางศาสนาเพื่อนำพลังงานมากขึ้นการกระตุ้นและ gravitas เพื่อสิ่งที่สำคัญที่จะต้องกล่าวถึง แทนการมีจิตสำนึกวัตถ​​ุประสงค์ปลุกให้ตื่นขึ้นหรือมีการประสบความสำเร็จเราอาจจะใช้คำว่ารอด วงกลมจิตสำนึกของมนุษยชาติจะกลายเป็นอาณาจักรของพระเจ้า, มรกตราชอาณาจักรสวรรค์, พาราไดซ์, หรืออาจจะสูญหายเมือง R'lyeh ความหวาดกลัวของสถ​​านการณ์ของเราจะกลายเป็นปีศาจ ที่ขาดหายไปเครื่องหมายเป็นคำแปลที่แท้จริงของความบาป ความไม่รู้ของพระคริสต์เป็นประหนึ่งไม่เคยมีการศึกษาการทำงาน นรกคือการสูญเสีย Will จริงของเราต้องขอบคุณโอกาส squandered โฮลดิ้งเพื่อระบุตัวตนของเราเป็นเท็จและอารมณ์เชิงลบ damns เราหลุมคะนอง

เราต้องนับถือศาสนา? หลายคนจะบอกว่าไม่มี เราต้องเปรียบเทียบ? อาจไม่ แต่ฉันจะกดยากที่จะสื่อความหมายของฉันโดยไม่ได้ ผมเชื่อว่าศาสนาช่วยให้เราได้เน้นความสำคัญของสิ่งที่คนธรรมดาไม่สนใจเกี่ยวกับ "ตื​​๊อเพื่อปลุกทำไม? ตื่นจากอะไร ฉันตื่นมาแล้วใช่มั้ย? "ไม่ไม่ชอบวิธีการที่เรากำหนดมัน เฉพาะโรงเรียน Way 4 อาจจะสามารถแสดงฝูงสิ่งที่เกิดจริงที่เกิดขึ้น - ความลึกของการสมรู้ร่วมคิดกับเผ่าพันธุ์มนุษย์นี้ (Hello, โทมัส Ligotti)

เครือข่ายออนไลน์ของนักเรียน Way 4 เริ่มต้นการทำงานทั่วโลกก็กลายเป็นโรงเรียนที่โดดเด่นซึ่งร่วมกับคนอื่น ๆ ทางจิตจากทั่วทุกมุมตระหนักถึง Rosetta Stone คุณภาพของระบบนี้แล้วเปลี่ยนทางวัฒนธรรมอาจตกตะกอนเปลี่ยนทางการเมืองแห่งความสามัคคีเริ่มต้น การสร้างความตระหนักจะเพิ่มจิตสำนึก คุณสามารถรู้สึกการเคลื่อนไหวไปข้างหน้าของการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวหรือไม่

ปกเกล้าเจ้าอยู่หัว

การพูดของความเชื่อและข้อโต้แย้งที่ฉันยังคงได้รับแซ็กซอนเชื่อว่าไม่มีพระเจ้าที่เรียกร้องให้ฉันยอมรับความโง่เขลาของการสร้างศาสนาทั่ว Mythos คธูลู สมมติว่า Mythos เป็นของเลิฟคราฟท์และตัวเขาคนเดียว (ซึ่งไม่ชัดเจนกรณี), ให้ดูที่การอภิปรายนี้จากมุมใหม่

Yes, Lovecraft did not outwardly believe in tangible entities named Shub-Niggurath and Yog-Sothoth. I'll concede that point as well, though a few would not. Nevertheless, describing such entities and the (anti)cosmic paradigm from which they come is the life's work of HP Lovecraft. Would anyone deny that? What's HPL's claim to fame if not his literary contributions, and why would anyone care about his writing if it never included witch-haunted Arkham, Dread Cthulhu, or the forbidden Necronomicon? Lovecraft is the Mythos; the Mythos is Lovecraft.

“All my stories, unconnected as they may be,” Lovecraft said, “are based on the fundamental lore or legend that this world was inhabited at one time by another race who, in practicing black magic, lost their foothold and were expelled, yet live on outside ever ready to take possession of this earth again.'”

Now, let's turn our attention to the Cthulhu Mythos itself. What does it want? It wants to disturb us. It whispers of those eldritch Devil-Gods in hushed tones for fear of summoning their shambling servitors or invoking the ultimate manifestation of horror that is their mere presence! The Mythos wants to expand and break free; it wants to show the inherent weakness of reality, as well as, the pathetic myopia of mankind.

เหตุผลที่ไม่ควรเราจะให้นี้ตำนานที่อุดมไปด้วยร้าน? ทำไมไม่ให้มันงอก? ไม่ว่าสิ่งที่เลิฟของผู้สูงอายุที่ต้องการการแข่งขันหรือไม่ แม้ว่าทุกอย่างเป็นเพียงคำอุปมาเช่นศาสนาจะมีไม่ภูมิปัญญาดูหมิ่นในศรัทธาความไม่ชอบมาพากลดังกล่าวหรือไม่ ถ้าชีวิตเป็นเพียงเงาบนผนังถ้ำแล้วทำไมไม่ทำให้ตัวเลขเงาของเราเองในอุปมาของสิ่งมีชีวิตที่เป็นตัวแทนของตัวละครประหลาดปฐมเกินจักรวาลที่เปราะบางของเรา? โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าผู้ที่หิวมนุษย์สมมติสำหรับการทำลายถ้ำของเรา! หาก Mythos สามารถอธิบายเป็นจินตนาการแล้วผมส่งที่ความเป็นจริงทุกด้านที่คุณสามารถตั้งชื่อทุกเป็นเพียงเป็นอัตนัยและประหลาด แต่คำสั่งหลายขนาด duller กว่าสิ่งที่เลิฟที่นำเสนอ

ทายาทของพรได้พิสูจน์ให้เป็นผู้เผยพระวจนะที่มืดอายุของเรา: อายุเมือก เราสามารถดูผลงานทางวิชาการหรือดำเนินการวิเคราะห์ของเราเอง สั้น ๆ ที่ผมจะพูดถึงการใช้งานคงเลิฟของไพ่ทาโรต์ในฝันของเควส Kadath ไม่ทราบ การวิจัยลึกลับของพระองค์สำหรับ "สยองขวัญที่เรดฮุค" เราจะเห็นนักบินอวกาศโบราณใน "Call of Cthulhu" ๆ ของเราได้เป็นพยาน miscegenation ระหว่างมนุษย์และคนที่ลึกใน "เงากว่า Innsmouth" สิ่งที่เกี่ยวกับ crosspollination ของคณิตศาสตร์, มายากล, และชาวบ้านจาก "ความฝันในบ้านแม่มด"? ในที่สุดฉันเสมอประหลาดใจที่พบผู้ที่ชื่นชอบเลิฟที่มีความสุขสันต์ไม่รู้ของซาตานถาวรภายในตำราของเขาซึ่งล่วงเกินสิ่งศักดิ์สิทธิ์ การใช้เป้าหมายเลิฟของ Demonology และนมัสการปีศาจต้อง scurried จากห้องพิธีกรรมแสงน้อยที่มองไม่เห็น, ไม่แตกต่างจากสีน้ำตาล Jenkin

แน่นอนว่าบางคนอาจพบการใช้งานของสุนทรียศาสตร์ Lovecraftian เป็นน่ารังเกียจของเราเป็นนักวิจารณ์ร่วมสมัยพบร้อยแก้วเลิฟของ อย่าให้ผู้อ่านศ​​ตวรรษที่ 21 ไม่ทราบวิธีเยาะเย้ยและ undervalued การทำงานของเขาอยู่ใน 1920 และ 30 หรือไม่? เรื่องราวเกี่ยวกับหลุมฝังศพโจรเสื่อมกิจกรรมอันยิ่งใหญ่กับเสียงปลดลึกลงไปในแผ่นดินและลัทธิแปลกรอดาวที่จะมาทางขวาอีกครั้ง - เราเท่านั้นมายังพวกเขาในขณะนี้เพราะความถูกต้องของเลิฟคราฟท์และวงกลมของเขาให้พวกเขา เราขอขอบคุณที่ Mythos ในขณะนี้เพราะไม่มีอะไรที่ค่อนข้างชอบมันได้โผล่ออกมาจากนิยายที่แปลก มีคุณภาพและเนื้อหาสาระพ้นที่ลัทธิของคธูลูพยายามที่จะจับภาพโดยการ Mythos เป็นจริงคือ

Many of us believe the baleful alienage of our prophet can transport an individual outside generally accepted reality. Such a vantage point allows the Cultist a rare perspective – objective consciousness! A glimpse into those interior dimensions which ordinary man tries to ignore – they are the keys. We are the doors. Call it. Call it. Call it! Yog-Sothoth clamors spherical and muculent at the threshold. We are your children. Hail to thee, Father. Yog-Sothoth is the key. Yog-Sothoth is the gate. Yog-Sothoth is the key and guardian of the gate. All is one in Yog-Sothoth! That unquiet void within, deep inside our slumbering seed upon which the green stars shine. I cry for thee, bloody foetus… thou art my crimson phoenix! Awaken, star traveler, dripping bilious green slime upon our world. Awake!

VIII.

The other day, a Cultist asked me something. “Where's the 4th Way how-to manual?” He wanted to know exactly which book taught the precise exercises to put his evolution into high gear. This Cultist asked me for the low-down on how to Awaken in the shortest amount of time. และทำไมไม่? It's a great question. Unfortunately, I had to tell him the truth. No 4th Way how-to manual exists. We might as well go searching for the real Necronomicon!

Here's the thing – we have to create our own how-to manual. Each 4th Way student must design his own regimen for waking up, and he has to follow it as best he can, knowing that his self-created route will have to change before too long. Aye, there's the rub! He cannot keep following the same well-worn path he just walked. New territory must be staked out, new paths explored. The student's progress towards Awakening is altered by his circumstances and discipline. The result is unique. Guiding principles remain the same, but the journey is always new and always into the unknown.
I've read a lot of Fourth Way books; followed many Fourth Way teachers, masters, and gurus; tried various techniques. About fifteen years of study and effort has yielded me a certain amount of understanding. Keep reading and I'll share with you a glowing shard of wisdom…

The road to higher consciousness is endless and infrequently traveled. The singular yet infinite door I have to walk through, again and again, is one of a kind. That door is a particular shape, color, and design because it's my door and my door alone. It leads to the Great Old Ones. No one can tell me exactly how to open it. I have to figure that out for myself. It requires a special key which only I can conjure. Books, masters, and fellow students are invaluable, but there's no universal device exterior to us which can unlock our true potential. There are no shortcuts. The way is simply the way we must go; the work is simply the work which must be done.

IX.

Think of all the wonderful things you could do with a million dollars. If I offered you a million dollars, would that get your attention? Would that motivate you? How bad do you want this money in my outstretched arms? What would you do to obtain it? How hard would you work? Money is freedom in the great illusion we call life. The Work is freedom outside of life, beyond the matrix. Now, think about this… how valuable is that money compared to your true self, your freedom from illusion, the green star seed inside you which has the potential to grow into God?

ขอให้ทางเลือกนี้บิตน่าสนใจมากขึ้น เกิดอะไรขึ้นถ้าฉันให้คุณล้านดอลลาร์ในการแลกเปลี่ยนสำหรับการถูกล็อคของคุณขึ้นอยู่ในคุก? เงินคือล่อลวงน้อยตอนนี้ไม่ได้หรือไม่ โดยส่วนตัวแล้วฉันอยากจะมีอิสระของฉัน แต่นั่นเพราะผมเคยได้ลิ้มรสน้ำหวานหวานของเสรีภาพ คนส่วนใหญ่ไม่สามารถพูดได้ว่าเพราะพวกเขากำลังนอนหลับ - ซึ่งเป็นอย่างมากเช่นเรือนจำ สำหรับคนที่ตื่นหนีออกจากคุกเป็นทุกอย่าง เขาล้านดอลลาร์เป็นเรื่องที่จำเป็นในการดำรงชีวิตเจตนาเป็นส่วนเกินของกระดาษสีตลก

นี่คือความแตกต่างระหว่างชีวิตและการทำงาน ชีวิตเป็นสิ่งที่รอบตัวเรา มันทุกที่เพราะแมทริกซ์เป็น encompasing ทั้งหมด ฉันยังคงพบว่ามันยากที่จะเห็นผ่านชั้นหลังชั้นของภาพลวงตาทั้งหมดที่น่าเชื่อถือมากและ "ของจริง" บ่อยครั้งที่ฉันแยกตัวเองออกจากชีวิต ฉันไปเข้าชมโดยมุ่งเน้นจำ ... ลอดและ winnowing กล้ามเนื้อภายในของเรากล้ามเนื้อคุกขอเรียกพวกเขาสามารถเปลี่ยนว่าเราเป็นใคร แต่ถ้าเรามีจะไปออกกำลังกายพวกเขา (ยกส่วนที่เหลือแข็งกินและกู้คืนแล้วยกเล็กน้อยหนัก) เลี้ยวกลับมาของคุณเมื่อมีชีวิตทุกครั้งในชั่วขณะหนึ่ง คุณจะประหลาดใจที่สิ่งที่คุณเห็น พี่น้องแห่งความจริงและน้องสาว กระจกสีดำของการไถ่ถอน เอกพจน์ เอกภาพ

In the end, the money won't save you. Stop envying the rich celebrity douchebags who seem to have whatever it is you're looking for. It's not true. Don't envy them; their wealth and fame is built upon a house of cards. It's not real. Never was. Only that long and hard truth, which we continually run away from every chance we get, is real. Stop running. Find a way out of that prison. Allow me to help you or let another Cultist help you. It's easier to escape if you have the help of someone who is already free. You can think of me as a salesman. I sell freedom at a million dollars a pop. Only those few who are capable of turning their backs on the cash are worthy to proceed.

X.

The other day, I received this question. “Don't Left Hand Path organizations such as the Temple of Set and Cult of Cthulhu stifle the antinomian impulse – the native lawlessness and taboo breaking which is required of LHP practitioners?

To some degree, yes. Nothing on this earth can be ideal and sustainable in its purest form. No organization is perfect, and that goes triple for every single member within the organization. Orders, individuals, and impulses have a tendency to degenerate. Sad, but there it is. Entropy exists because life is mechanical. Machines break down. Consciousness is organic. Conscious orders, individuals, and impulses adapt and evolve. Sustained effort is the work of God.

ฉันเชื่อว่ากลุ่ม LHP สามารถช่วยให้บุคคลภายนอกในการออกไปอีก - เกินอุปสรรค ประเภทดังกล่าวโดยความหมายที่อยู่นอกค่าปกติของชีวิต

องค์กรเช่นศาสนาของคธูลูเป็นสำหรับบุคคลภายนอกที่ต้องการจะทำบางสิ่งบางอย่างด้วย "outsideness" ของพวกเขา ศาสนาของเราไม่ได้เป็นสวรรค์สำหรับพวกกบฏโดยไม่มีสาเหตุหรือ iconoclasts ที่ไม่แสวงหาความจริง เราใส่บุคคลภายนอกในการทำงาน นั่นคือสิ่งที่เราทำ เราให้วาระการประชุมและโครงสร้าง ฉันจะมาขวาออกและบอกคุณในสิ่งที่เหล่านั้นคือวาระของเราคือการปลุกให้โครงสร้างของเราคือการยื่นเวทมนตร์ดำ เช่นเดียวกับคริสตจักรของซาตาน (หรือ Hugh Hefner ของคลังเพลย์บอยอาณาจักร) ของปี 1960 และ 70 ของลัทธิของคธูลูเป็นองค์กรที่เข้าบุหรี่ที่ร่วมกันโดยเฉพาะอย่างยิ่งเหมาะ

สหผมคิดว่าเราสามารถบรรลุไกลกว่าที่เราจะได้ทำงานคนเดียว Cultist ชื่อ Talek เทียบเพิ่งศาสนาของคธูลูไปที่ศูนย์แม่เหล็กภายในปลักของสุ่มและขัดแย้ง 'ฉันเรียกว่าซ้ายมือเส้นทาง เขาสังเกตเห็นว่าที่ศูนย์แม่เหล็กเช่นศาสนาของคธูลูเป็นความเต็มใจที่จะจัดระเบียบเพื่อวัตถุประสงค์ในการกระตุ้น ทันทีที่ผมเห็นความรู้สึกของการเปรียบเทียบของเขาซึ่งเป็นเหตุผลที่ฉันอีกครั้งที่โพสต์ความคิดเห็นของเขาที่ "Directory ของกระทู้ Awesome" ด้ายมากกว่าเมื่อศาสนาของคธูลูกระดานสนทนา

XI

การทำงานต้องเป็นจริงให้เรา Otherwise, we take it only as theory or worse – fiction! It's the same with the Cthulhu Mythos. Without belief, there is nothing. No passion, no energy, no stimulation, no drive, no discipline, no transcendence, and no change. Belief is the cornerstone of our viridescent teaching. Of course, as I've said many times before, belief isn't just reality. It's also a process, a journey. Merely saying something is true doesn't make it so. A belief system is usually a carefully created framework for us to hang our subjective reality upon like a coat rack. Our coat was made by the invisible hands of a thousand different influences. These influences subtly shape our worldview over time, like the erosion of rocks on the beach.

In the Cult of Cthulhu, I teach individuals to create a new belief system consciously. Doing it with intent makes all the difference in the world. Consciousness elevates a potentially hazardous concept like self-progamming to the sublime. The Work needs to make an impression on us. The prophetic prose of Lovecraft will hopefully have an impact on us. All the bits and pieces from Satanism to chaos magic to Gnosticism to Buddhism to my very own madness – it all needs to re-shape our essence. Influences collide with the surface parts of us all the time. That's not what this is about. I don't care about false personality. I'm only interested in the deep, dark stuff which can seep out of our core. It is radioactive material, and it can destroy the illusion if we have the Will.

So, let them ridicule us. After all, Cultists have a sense of humor. Most of us will laugh right along with the naysayers. I might even laugh the loudest! However, I don't let opposing belief systems tear mine down. That's just weak sauce. Why would I spend years creating something as intricate and profound as our emerald paradigm only to throw it all away when some random dude gives me the best possible advice he can think of: “Give up!” No, sorry. I don't think so. “Give up… please?” Nah, I'm good.

In the end, it is I who end up ridiculing my detractors. Allow me to demonstrate. “Hi, I'm average everyman. I think just like all the other people you've ever seen at Wal-Mart, McDonalds, and the mall. My opinion of Venger Satanis matters because I've heard stuff and/or he didn't show me enough respect one time. I know what I'm talking about. My mother said so. Plus, the vast majority (my closest internet buddies) agrees with me. OMG, I'm just that awesome! Weeeeeeeeeeee. Epic fail to you, VS.”

Hahaha! That was fun. Hey, where are you going? I was just kidding. No, come back. Ridicule me some more. Seriously, I could use a good laugh.

By His loathsome tentacles,

Venger As'Nas Satanis
Ipsissimus
Cult of Cthulhu




.
.
.

This entry was posted on Monday, October 3rd, 2011 at 5:38 am and is filed under Beliefs and tagged with 4th Way , Anton LaVey , Awakening , backseat driving , Church of Satan , CoC , consciousness , Cthulhu Cult , Cthulhu Mythos , Cult of Cthulhu , Dude Tyson , Fouth Way , gateways , Gurdjieff , HP Lovecraft , Hugh Hefner , journey , Left Hand Path , LHP , Limelight , Maurice Nicoll , Ouspensky , Playboy , prison muscles , process , Satanism , The Great Work , Venger Satanis , VS , Yog-Sothoth . คุณสามารถปฏิบัติตามคำตอบใด ๆ ที่รายการนี้ผ่านทาง RSS 2.0 feed